Wodolecznictwo (hydropatia, hydroterapia) jest zewnętrzne stosowanie wody o różnej temperaturze w celach leczniczych lub zapobiegawczych. Poza ciepłotą ważnym czynnikiem jest tu ciśnienie wody, natomiast skład chemiczny wody – w odróżnieniu d kąpieli zdrojowych – nie gra żadnej roli. Zależnie od temperatury wody rozróżnia się zabiegi:
Zimne – 8 – 20 stopni C
Chłodne – do 27 stopni C
Letnie – do 33 stopni C
Ciepłe – do 37 stopni C
Gorące – powyżej 37 stopni C
Jeżeli do zabiegu wodnego dołączy się dodatkowy czynnik mechaniczny – natryski, polewanie, nacieranie, masaż – jego wpływ na ustrój będzie odpowiednio większy.
Czynnik cieplny działa na ustrój rozmaicie. Pod wpływem ciepła naczynia krwionośne w skórze rozszerzają się, natomiast pod wpływem zimna – zwężają. Ponieważ istnieje współzależność pomiędzy naczyniami skóry i narządów wewnętrznych, podrażnienia naczyń skórnych wywołują odruchowo odczyn także w naczyniach głębiej położonych. Po całkowitych zabiegach zimnych ciśnienie krwi przeważnie podnosi się, a czynność serca wzmaga; po ciepłych natomiast – obniża się napięcie naczyń krwionośnych i ciśnienie krwi spada. Krótkotrwałe kąpiele zimne działają orzeźwiająco i wzmacniająco. Kąpiele ciepłe działają uspokajająco, ale gdy trwają dłużej, powodują uczucie wyczerpania i osłabienia.
- Natryski. Cechą charakterystyczna natrysków jest działanie na skórę powtarzającego się bodźca...
(2 głosów, średnio 1 na 5)